Historia salsy

Wszystko zaczęło na Kubie, skąd wywodzi się muzyka son. Kiedyś grana jako muzyka portowa mówiąca o niedoli życia i samotności, nieskomplikowana, oparta na kilku instrumentach muzycznych. Na przestrzeni XX wieku z kilku odrębnych tradycji mieszkańców wyspy zrodziła się muzyka afro-kubańska. Najpewniej zaczęło się od spotkania hiszpańskiego gitarzysty i Afrykanina z parą bongosów, czyli małych afro-kubańskich bębenków. Czysty kubański son z lat 20. XX wieku łączy z nowoczesną salsą zawiła droga, w trakcie której, na scenie pojawiały się wielkie gwiazdy oraz legendarne grupy. Danzon, cha-cha, rumba i salsa to kilka z gatunków, za pomocą których Kubańczycy zmienili oblicze muzyki światowej. Bongos, maracas, claves i inne instrumenty perkusyjne trafiły z murzyńskich chat wschodniej Kuby do zespołów jazzowych Nowego Jorku. Salsy nie można jednoznacznie zdefiniować. Pod koniec lat 60 XX w. w Nowym Yorku emigranci z Kuby i Portoryko wylansowali słowo salsa, oznaczające sos. Liczne orkiestry rozrywkowe Ameryki Łacińskiej dodawały do tradycyjnych kubańskich rytmów i muzyki tanecznej cechy folkloru innych krajów Morza Karaibskiego, a także elementy jazzu. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych salsa opanowała modę taneczną, stała się jednym z głównych nurtów muzyki rozrywkowej Ameryki, Europy, dotarła nawet do Azji. „Ta muzyka była efektem połączenia bardzo wielu muzycznych kultur, naturalnym brzmieniem wielu pokoleń, muzyką, która ma korzenie zarówno europejskie, jak i afrykańskie. Jest genetycznie związana z muzyczną wrażliwością wielu narodów, wielu pokoleń ludzi zupełnie sobie odległych. Ta muzyka łączy w sobie tyle różnych wpływów, tyle brzmień, takie bogactwo i taką niezwykłą tradycję, że jest i będzie nie tylko słuchana, ale i rozumiana w wielu miejscach na świecie. Słuchając son czujesz jakby coś przemówiło prosto do twojej duszy. Dlaczego? Bo w son jest też cząstka ciebie, twojej kultury i ona powraca do ciebie gdzieś z daleka, z otchłani czasu. Czujesz ją i czujesz son, czujesz radość. Jak mówi się na Kubie „El son es lo mas sublime para el alma divertir” - son jest czymś najwspanialszym dla radości duszy” - Ricardo Oropesa Fernandez. Jednocześnie obok muzyki salsowej rozwijał się taniec. Salsa czerpie z wielu różnych kultur, tak więc rozróżniamy kilka podstawowych jej stylów, różniących się sposobem prowadzenia partnerki ilością elementów akrobatycznych oraz solowych. Jednocześnie taniec daje tancerzom swobodę poruszania się, gdyż oprócz pewnych zasad ruchowych i kroku podstawowego każdy wyrabia swój niepowtarzalny styl ruchów. Salsę tańczy się raczej w miejscu, oznacza to, że tańcząca para nie przemieszcza się zbytnio po parkiecie. Rytm oparty jest na metrum 4/4 i charakterystycznym kluczu, z hiszpańskiego clave granym na instrumencie claves.

Salsa Cubana – Styl Kubański

Salsa kubańska to raczej taniec chodzony. Figury charakteryzują się spektakularną plątaniną rąk tańczącej pary, zwanymi kubańskimi węzłami. Specyficznym elementem jest prowadzenie partnerki dookoła partnera oraz wykonywanie dynamicznych obrotów. Tańczące pary niemalże bezustannie wirują. Panie podkreślają swój styl poprzez piękne i niepowtarzalne ruchy bioder. Styl ten wymaga od partnera dobrego prowadzenia, a ponieważ przez większość czasu trzyma on partnerkę za ręce może sprawiać wrażenie, że to partner dominuje w tańcu. Krok podstawowy nazywa się guapea i może być tańczony do przodu i do tyłu lub w wersji tańczonej na boki. W stylu kubańskim partnerzy tańczą zazwyczaj na 3 (do basu) albo na 2 a contra tiempo (pary tańczące w stylu kubańskim na 1). Pary tańczące salsę kubańską doskonale znają swoistą zabawę i sposób jej tańczenia tzw. Rueda de Ciasno. Rueda pojawiła się na Hawanie i polega na wykonywaniu poszczególnych figur przez pary tańczące w kole oraz przechodzeniu do kolejnej partnerki. Ruedę prowadzi lider ( w hiszpańskim lider lub cantante), wywołujący nazwy figur, które wszyscy wykonują jednocześnie.

Style liniowe – Styl Crossbody

Krok w stylach liniowych tańczony jest wzdłuż linii prostej, pozwala to na zamianę miejscami partnera i partnerki w trakcie tańca, jest to tzw. Crossbody Lead. Partnerki mają większe pole do popisu, gdyż figury w salsie liniowej skonstruowane są tak, aby to ona błyszczała na parkiecie. Z kolei tancerze przeplatają taniec wstawkami solowymi. Salsa Los Angeles Styl Styl powstały w Los Angeles głównie za sprawą braci Vazquez. Styl ten cechuje duża częstotliwość obrotów (tzw. Spinów) oraz elementów akrobatycznych. Liczy się tutaj efektywność i szybkość tańca. Jest on bardziej sportowy. Eksponowanie partnerki to figury zwane Butterfly. Styl Los Angeles jest tańczony na 1 (pauza na 4/8, break na 1/5). Występują też tzw. Shines, czyli krótkie akcje ozdobników wykonywane nogami.

Salsa New York Styl

Styl ten jest bardziej subtelny i delikatny niż Los Angeles. Pozwala na improwizacje solowe oraz dostosowanie figur i footworków do muzyki, jej pauz i akcentów. Figury zawierają mniejszą ilość obrotów i nie są wykonywane w tak szybkim tempie jak w przypadku stylu L.A. W kroku podstawowym akcentowane jest 2 uderzenie w muzyce, a partner w przeciwieństwie do innych stylów liniowych zaczyna swój krok podstawowy do tyłu. W stylu nowojorskim raczej nie stosuje się figur akrobatycznych.

Salsa Portorykańska

Charakteryzuje się tańczeniem do clave - kroki podstawowe wykonywane razem z uderzeniami rytmicznego serca salsy - clave. W stylu tym (podobnie jak w N.Y) bardzo ważną rolę odgrywa improwizacja solowa, ruch ciała i interpretacja muzyki. Partner rozpoczyna w nim taniec od kroku na 2 do przodu lewą nogą. Figury stosowane w stylu portorykańskim są dość proste, tancerzy stosują za to dużo kroków solowych (shine steps) i skupiają się na elegancji kroku podstawowego.

Salsa Kolumbijska – Salsa Caléna

Ten rodzaj salsy powstał w mieście Cali niezależnie od innych stylów. Na kroki i figury występujące w jej odmianie składają się min: Mambo, Cha cha cha, Pachanga, Boogaloo, Cumbia, Guaracha. W tym stylu większy nacisk kładzie się na prace nóg i kreatywność tancerzy. Jest to salsa szybka i mocna. Elementy nożne podzielić można na pasos: ustalone kroki powstałe jako wytwór kultury tanecznej miasta Cali, oraz pasitos: odpowiednik angielskiego shines, czyli indywidualne kroczki tancerzy w których to w całej krasie ukazuje się kunszt i precyzja. W Kolumbii salsę, a więc również wszystkie jej składniki tańczy się na pierwsze uderzenie w takcie, tzw. 'na 1'. Obroty w tym stylu nie są aż tak skomplikowane jak w innych stylach, ale ponieważ bazowane są na krokach podstawowych mambo, są łatwe do prowadzenia i nawet partnerki słabo znające salsę potrafią dobrze się przy nich bawić.



Zobacz to...